Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Περίεργα όνειρα...

Ήμουν στον χωριό μου. Ήταν μεσημέρι με πολύ ήλιο. Μένω στο παλιό σπίτι της γιαγιάς μου ώσπου ένας εκκωφαντικός θόρυβος κάνει την εμφάνιση του.

Βγαίνω στη βεράντα. Ακούγονται αεροπλάνα να πετάνε σε χαμηλό υψόμετρο. Είμαι τρομοκρατημένος, αλλά δεν κάνω τίποτα. Έχω παγώσει.

Όχι πολλή ώρα μετά πέφτουν οι πρώτες βόμβες. Φωτιά και μυρωδιά μπαρουτιού παντού. Να τρέξω; Δεν υπάρχει νόημα. Μπορεί να πέσει μια βόμβα οπουδήποτε.

3 σχόλια:

  1. Και όμως ήταν μια μέρα χωρίς καφέ και φαΐ...και πιστέψτε με ότι μαζί με τον ύπνο είναι βασικά στοιχεία μου...

    όπως και να έχει ήταν ένα όνειρο πολύ ΖΩΝΤΑΝΟ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή